Pannenkoeken met tartaar?!

Pannenkoeken met tartaar?!

Griet,Aaron,Myrthe en Pacha - Beveren-Waas (O-Vl.)

In januari 2016 begon ik samen met mijn kinderen aan een nieuw avontuur: Nederlandse les geven aan 15 vluchtelingen in het opvangcentrum in Zwijndrecht. Met een klein hartje stapten we de eerste keer het klaslokaal binnen maar al heel snel maakte ons bang hart plaats voor een heel warm gevoel. Al snel beperkte ons wekelijks uurtje zich niet meer tot enkel Nederlands leren. Onze leerlingen werden “onze mannen”, we luisterden naar hun verhalen en begonnen hen beter te begrijpen.
Met één van onze leerlingen klikte het wel heel erg goed: Pacha, een 28-jarige man uit Afghanistan, bleef elke les wel hangen voor een babbeltje. Toen hij in de grote vakantie naar werk zocht en het centrum wou verlaten, hebben we ook niet geaarzeld om hem hierbij te helpen. De band werd sterker en op een dag vroeg hij zelfs of hij mij “mama” mocht noemen. Nu heb ik er dus een grote zoon bij met al zijn leuke maar ook triestige momenten. Hij is een verrijking voor ons gezin. Door Pacha leren we genieten van kleine dingen en relativeren we veel van onze problemen. We hebben samen al veel gelachen, geweend als er slecht nieuws kwam, geskypet met zijn familie en samen met hem blijven we hopen dat er hem een mooie toekomst in België is gegund. (Griet)

Sinds kort heb ik er een nieuwe broer bij. We hadden geen doopsuiker of geboortekaartjes nodig want Pacha is 28 jaar en komt uit Afghanistan. Het is zó leuk om te zien hoe fier hij altijd is op "zijn kleine, lieve zus". Ik kan hem gerust mijn grootste fan noemen. Hij snelt al naar de keukenkast nog voor ik kan zeggen dat ik dorst heb en stuurt me bezorgde berichtjes wanneer ik alleen op stap ben. Maar ik ben ook fier op hem als ik zie hoe hij zo hard zijn best doet om zich te integreren. Alleen kan hij nog wel wat leren qua eetgewoontes...
Pannenkoeken met tartaar, frieten met peper of cava met zout... Wij kijken niet meer raar op wanneer onze Afghaanse broer dit smakelijk naar binnen werkt. (Myrthe)

Vanuit mijn studie, sociologie, en persoonlijke interesse stapte ik mee in het vluchtelingenavontuur. Het liep een beetje uit de hand, want plots had ik er een grote broer bij. Pacha is voor mij een ideale discussiepartner met een unieke Afghaanse visie. Ik geniet van de eindeloze gesprekken met hem over hoe de wereld eruit ziet vanuit Afghaanse ogen. (Aaron)

Vorig jaar heb ik al mijn familie moeten achterlaten in Afghanistan. Ik vind de juiste woorden niet om te zeggen hoe gelukkig ik ben met mijn Belgische mama, broer en zus. Ik heb in geen enkel land iemand gezien die zo goed was voor vluchtelingen zoals mijn mama voor mij is. Als mijn vrouw en kindjes naar België kunnen komen, zullen ze blij zijn met hun lieve oma en leuke tante en nonkel. Ik hoop dat ik samen met mijn Belgische familie en mijn gezin hier gelukkig mag worden. (Pacha)

dit initiatief contacteren

alle initiatieven uit 2016-2017 (458)